Advert
Advert Advert
Advert
VEFA...
Nazan Şekerkaya Kılıç

VEFA...

Bu içerik 2280 kez okundu.
Advert

Duyguların en unutulanıdır vefa… Eşimizin dostumuzun bize verdiği değerin en güzel göstergesidir. İşte süper bir vefa hikayesi...

Bir kurdu avcılar fena halde sıkıştırmıştır. Kurt ormanda oraya buraya kaçmakta, ancak peşindeki avcıları bir türlü ekememektedir.
Canını kurtarmak için deli gibi koşarken bir köylüye rastlar.
Köylü elinde yabasıyla tarlasına girmektedir. Kurt adamın
önüne çöker ve yalvarmaya başlar:

'Ey insan ne olur yardım et bana, peşimdeki avcılardan kaçacak
nefesim kalmadı, eğer sen yardım etmezsen
biraz sonra yakalayıp öldürecekler.'

Köylü bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı açar, kurda içine girmesini söyler. Çuvalın ağzını bağlar, sırtına
vurur ve yürümeye devam eder. Birkaç dakika sonra
da avcılara rastlar. Avcılar köylüye bu civarda bir kurt görüp
görmediğini sorarlar, köylü 'görmedim' der ve
avcılar uzaklaşır. Avcıların iyice uzaklaştığından emin olduktan sonra köylü sırtındaki torbayı indirir, ağzını açar, kurdu dışarı salar.

'Çok teşekkür ederim' der kurt, 'Bana büyük bir
iyilik yaptın' 'Önemli değil' der köylü ve tarlasına gitmek üzere yürümeye baslar. 'Bir dakika' diye seslenir
kurt: Çok uzun zamandır bu avcılardan kaçıyorum, çok bitkin düştüm, açım, kuvvetimi toplamam için bir şeyler yemem lazım ve burada senden başka yiyecek bir şey yok. Köylü şaşırır: 'Olur mu, ben senin hayatını kurtardım.'
'Yapılan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha çabuk unutulan bir şey yoktur' der kurt.
'Ben de kendi çıkarım için senin iyiliğini unutmak ve seni yemek zorundayım.'

Bir süre tartıştıktan sonra, ormanda karşılarına çıkacak olan ilk üç kişiye bu konuyu sormaya ve ona göre davranmaya karar verirler.
Karşılarına önce yaşlı bir kısrak çıkar. 'Ne vefası' der kısrak, ‘Ben sahibime yıllarca hizmet ettim, arabasını çektim, taylar doğurdum, gezdirdim. Ve yaşlanıp bir işe yaramadığımda beni böylece kapıya koydu...’’
Bir sıfır öne geçen kurt sevinirken bir köpeğe
rastlarlar. ‘Ben hizmetin değerini bilen bir efendi
görmedim’ der köpek, ‘Yıllardır sadakatle hizmet ederim sahibime, koyunlarını korurum, yabancılara saldırırım, ama o beni her gün tekmeler, sopayla vurur...’

Kurt köylüye döner, ‘İşte gördün’ der. Köylü de son bir çabayla ‘Ama üç diye konuşmuştuk, birine daha soralım, sonra beni yersin.’ diye cevap verir.

Bu kez karşılarına bir tilki çıkar. Başlarından geçenleri, tartışmalarını anlatırlar. Tilki hep nefret ettiği kurda bir oyun oynayacağı için keyiflenir.
‘Her şeyi anladım da’ der tilki ‘Bu küçücük torbaya sen nasıl sığdın?’ Kurt bir şeyler söyler, tilki inanmamış gibi yapar: ‘Gözümle görmeden inanmam...’
İşin sonuna geldiğini düşünen kurt torbaya girer girmez, tilki köylüye işaret eder ve köylü torbanın ağzını sıkıca bağlar. Köylü eline bir taş alır ve ‘Beni yemeye kalktın ha nankör yaratık’ diyerek torbanın içindeki kurdu bir süre pataklar.

Sonra tilkiye döner,
‘Sana minnettarım beni bu kurttan kurtardın’
der. Tilki de ‘Benim için bir zevkti’ diye cevap
verir. O an köylünün gözü tilkinin parlak kürküne takılır,
bu kürkü satarsa alacağı parayı düşünür ve hiç beklemeden elindeki taşı kafasına vurup tilkiyi öldürür. Sonra da torbanın içindeki kurdu ayağıyla dürter: ‘Haklıymışsın kurt, yapılan iyilikten daha çabuk unutulan bir şey yokmuş…’

Bu hafta sizlerle bu çok sevdiğim hikayeyi paylaşmak istedim. Nasıl da doğru anlatmış vefasızlığı. İnsanlardan vefa göstermesini beklerken kendimizin ne kadar vefalı olduğunu düşürmeliyiz...

Sevgiler...

 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
Ata     2017-05-04 Bundan daha iyi bir örnek olamazdi! Hayat bizi kötü insanlara karsilastirmasin insallah
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X